Het "Feest van duizend jaar" is de meest spectaculaire ruimte. Deze museumzaal valt onmiddellijk op door een feesttafel waaraan 24 levensechte poppen zitten en een speciaal ontworpen koepelvitrine waarin zich 24 voorwerpen bevinden.

De bezoeker kan hier zelf informatie opvragen: door een knop aan de rand van de vitrine in te drukken, wordt het gekozen voorwerp opgelicht. Tegelijkertijd licht de bijhorende pop aan de feesttafel op. Vervolgens wordt een film op een groot scherm achter de tafel getoond waarbij het voorwerp én de bijhorende figuur worden geïdentificeerd. Tenslotte vertelt de figuur, in de gedaante van een beroepsacteur, zijn levensverhaal.

Opnieuw wordt hier het collectiestuk in zijn context geduid : wie gebruikte het, wie was zijn eigenaar ? Deze manier van presenteren boeit de bezoeker enorm.

Archeologische objecten in museumverband zijn meestal anoniem en krijgen door deze opstelling als het ware een menselijk gelaat.