Normaal wordt een waterput met de hand laag per laag uitgegraven, waardoor een goed inzicht verkregen kan worden in de gelaagdheid van deze constructie. Doordat deze waterput zich midden in het rioleringstracé bevond en een manueel weggraven ook vanwege stabiliteitsproblemen niet verantwoord was, werd geopteerd om deze waterput met behulp van de kraan te couperen. De resterende helft van de waterput in lengtedoorsnede maakte ons duidelijk dat de vulling bestond uit één heterogeen pakket, m.a.w. we konden concluderen dat de put na in onbruik te zijn geraakt in één fase opgevuld geworden is. De waterput werd onderzocht tot op een diepte van ca. 6,5m. Omdat het risico bestond dat opwellend water de nieuw aangelegde riolering zou doen verzakken kon de aanlegdiepte van de waterput niet bepaald worden.

Er werd een grote diversiteit aan materiaal gevonden (schervenmateriaal, glas, beender- en lederresten). Het aardewerk bestaat vooral uit dagelijkse gebruiksvoorwerpen zoals fragmenten van kommen, borden, potten; het beendermateriaal is afval uit de keuken; de lederresten zijn uitsluitend restanten van schoenen, zowel van volwassenen als van kinderen. Ook speelgoed, nl. een houten tol, werd tussen het afval aangetroffen.

Rood geglazuurd aardewerk afkomstig uit de opvullingslagen van de waterput