In den beginne (22 augustus 2000)

	De eerste fase van het archeologisch onderzoek omvat twee sleuven parallel met de zijmuur van de St. Walburgakerk. Bij het uitzetten diende men rekening te houden met rioleringen en allerhande nutsleidingen. Zo kon één sleuf van 25 bij 4 m tussen twee rioleringen ingepast worden, een tweede sleuf zal 20 bij 3,5 m meten. In het banket tussen beide loopt een kluwen van nutsleidingen.
De kasseien en de verstoorde bovenlaag van sleuf 1 worden machinaal verwijderd.

Een 20 ˆ 25 cm dikke betonlaag onder de kasseien bemoelijkt het graafwerk.

Wat kunnen we hier aantreffen?

De Kleine Markt werd vroeger Groenmarkt genoemd. Hierrond ontwikkelde zich de oudste woonkern van Oudenaarde. Relicten uit deze periode zijn de Boudewijntoren en talrijke kelders onder de woningen. De huidige (grote) Markt werd pas in het begin van de 14de eeuw aangelegd. Op de oude stadsplannen (16de eeuw) en op de maquette van Nezot (1847) zien we op de plaats van de huidige Minderbroedersstraat een ruim huizenblok met in het zuidoosten een straat die verbinding geeft naar de Schelde en de Meerspoort. Tussen de St.Walburgakerk en dit huizenblok is er een smal straatje naar het vlakbij gelegen Minderbroederklooster dat later tot kazerne getransformeerd werd. Op een oude prentkaart zien we aan de zuidkant van de kerk een viertal huizen tegen de kerk aangebouwd. De sporen daarvan bevinden zich onder het huidige grasplein. Dit historisch gegroeide gesloten karakter werd in 1968 doorbroken. Mogelijk treffen we naast de kerk begraving aan. Tot in 1784 was het immers de gewoonte dat doden in en naast de kerk begraven werden. In dat jaar vaardigde Keizer Jozef II een dekreet uit waarbij begravingen rond kerken verboden werd.