De walgracht rond het hospitaal

In de beide sleuven bevond zich onder de bewoning tot 80 cm dikke puinpakketten. Ze dienden als ophoging om het terrein bouwrijp te maken. De grootste verrassing van het onderzoek was de vaststelling dat de beide sleuven nog volledig in de laatmiddeleeuwse walgracht rondom het zelhof/hospitaal gesitueerd zijn. Deze gracht werd reeds verschillende malen aangesneden bij de opgravingen op de Oude Vismarkt in 1998. Het is een aanwijzing dat deze gracht heel wat breder was (tot 15 meter!) dan oorspronkelijk gedacht. De oudste aangesneden grachtniveaus zijn 13de-eeuwse openliggingsfasen met stilstaand water. Hierop wijzen humeuze kleilagen met talrijke worteltjes van waterplanten en verschillende soorten zoetwaterschelpjes. In sleuf 1 wezen de restanten van een oeverbeschoeiing op het feit dat deze fase een heruitgraving is.

Om het natte terrein te stabiliseren en bouwrijp te maken werd het opgehoogd met een tot 80 cm dik pakket van baksteenpuin. De erboven zichtbare gele zandlagen behoren bij de verschillende vloerniveaus. De donkergrijze laag onderaan in het grondplan is de bovenste vulling van de walgracht.

De bodem van de walgracht werd bereikt op een diepte van 3 m 30.

De restanten van een 13de-eeuwse houten oeverbeschoeiing, bestaande uit palen met daartegenaan twee rijen planken (rechts op de foto in doorsnede) en balkjes (bovenaan).

Aan de hand van enkele goed bewaarde aardewerkvondsten kan de jongste openliggingsfase in de 13de eeuw gedateerd worden. Hier wordt een op zijn kop liggende kom in lokaal geproduceerd aardewerk vrijgelegd.