Achter het OLV-altaar komt een vroegmiddeleeuwse toegang te voorschijn, zeer gelijkaardig aan de reeds gekende toegangen van de oostkant. Vermoedelijk zal achter het andere zijaltaar ook een toegang worden gevonden. Dat de kerk langs de westkant ook toegangen had kan een aanwijzing zijn dat er langs deze kant van de kerk omstreeks het jaar 1000 ook bewoning was.

Het tinnen potje was verzegeld met een lakzegel en werd geopend door pastoor Armand Durieu. Het bevat geen relikwie maar een geschreven tekst. De tekst is gesteld in het Latijn, is gedateerd 1687, en ondertekend in een ander handschrift door ene Baeyens.

Deze tekst lijkt op het eerste zicht te maken te hebben met de wijding van het altaar als OLV-altaar. Het woord "Maria" is duidelijk leesbaar in de tekst.

Dit altaar lijkt deel uit te maken van een grondige renovatie van de kerk, die gestart werd in 1665. Volgens een studie van Geert Berings werd in de periode 1665 - 1669 een nieuw hoofdaltaar geplaatst en de twee zijaltaren vernieuwd. We missen informatie over de periode 1682-1688, maar in 1692 werd opnieuw een nieuw altaar geïnstalleerd (Sint-Laurentius ?).

De zegel en de tekst worden verder onderzocht door het IAP.

De relikwie wordt bewaard door pastoor Durieu en zal teruggeplaatst worden in het OLV-altaar, dat terug wordt heropgebouwd in zijn originele toestand.