Zijaltaren teruggeplaatst

De zijaltaren van de kerk worden teruggeplaatst in de zuidelijke zijbeuk. In de noordelijke zijbeuk konden ze niet blijven staan omdat daar de oorspronkelijke toegangen terug werden geopend.

Het stenen Sint-Laurentiusaltaar dateert uit 1907 en werd minutieus terug in elkaar gepast.

Het Sint-Laurentiusaltaar in opbouw

Het Sint-Laurentiusaltaar toont 2 scènes uit het leven van Sint-Laurentius, de diaken van Rome, die voor zijn executie de kerkbezittingen uitdeelde aan de armen (linkerscène) en op 10 augustus 258 de marteldood op het vuur stierf (rechterscène).

Het altaar staat wat verder af van de Ottoonse toegang zodat later onderzoek mogelijk blijft.

Het afgewerkte Sint-Laurentiusaltaar

Ook het Onze-Lieve-Vrouwealtaar, dat volledig uit houten onderdelen bestaat, werd opnieuw in elkaar gezet. Het bedekt volledig de Ottoonse zuidoostelijke toegang.

Binnenkort wordt het Onze-Lieve-Vrouweschilderij dat bij het altaar hoort, teruggeplaatst. Dit werk stelt de geboorte van Christus voor en werd door de Oudenaardse meester, Simon de Paepe, in 1666 geschilderd.

Het Onze-Lieve-Vrouwe-altaar in heropbouw

Volgens een nota op de achterkant werd het schilderij gerestaureerd in 1927door de Gentse kunstschilder F. Aelman voor de prijs van 1000 Belgische frank. De restauratie van dit en twee andere schilderijen werd bekostigd door Louis Beaucarne, burgemeester van Ename.

Vijf andere schilderijen werden door dezelfde man gerestaureerd, met fondsen bijeengebracht door de inwoners van Ename.

De restauratienota op de achterkant van het OLVrouw-schilderij