De zijbeuken werden in de 18de eeuw bekleed met een houten lambrisering. Hierdoor bleef het originele Ottoonse pleisterwerk onder deze lambrisering bewaard. Bij het begin van de restauratie werd deze houten wandbekleding verwijderd en het pleisterwerk eronder onderzocht. Meerdere lagen muurschilderingen werden teruggevonden.

Om het pleisterwerk in goede staat te bewaren, worden de losse gedeeltes gefixeerd door injecties met kleefstof.

Vervolgens worden alle gaten hersteld om de pleisterlaag terug stevigheid te geven.

Hoewel de houten lambrisering terug tegen het pleisterwerk wordt aangebracht, blijven deze muurdelen toegankelijk voor later onderzoek. Een luchtlaag tussen het pleisterwerk en de lambrisering zorgt voor een optimale bewaring van de pleisterlaag en de muurschilderingen die erop aanwezig zijn.