Sint Laurentiuskerk

Bezoek in Ename
Nieuwe onderzoeksresultaten
Zijaltaren teruggeplaatst
Lambrisering teruggeplaatst
Een nieuwe vloer
Opgravingen naast oostkoor
Oud pleisterwerk
Muurschilderingen
De oostgevel
Ottoonse vormgeving
Geen toren
Meer Romeinse aanwijzingen
Bevestiging van een interpretatie
Beton sluit opgravingen af
Graven die opvallen
Monikkenwerk
ONTDEKKING

Bevestiging van een interpretatie (4 oktober 2000)

Wanneer men in bouwhistorisch onderzoek probeert de betekenis van architectuur te achterhalen, bevindt men zich vaak op glad ijs. Een mooi voorbeeld biedt de oosttoren van de Sint-Laurentiuskerk. De twee open verdiepingen naar het middenschip lieten ruimte voor interpretatie. Op basis van allerlei argumentaties opteerden we voor een oostkoor met twee altaarniveaus. Ook al grensde deze interpretatie aan een bijna-zekerheid, toch ontbrak het echte bewijs. De bevestiging kwam er dankzij de archeologie.

Altaarsokkel rustend op een laag Doornikse kalkstenen

 

Bij het opgraven van het gelijkvloers niveau van de toren vonden we vlak tegen de oostwand het restant van een altaarsokkel. Het was opgetrokken in Doornikse kalksteen en mooi centraal geplaatst. Met uitzondering van de achterkant waren de wanden bepleisterd. De sokkel rustte op een laag platte Doornikse kalksteen. Het terugvinden van de altaarplaats is uiteraard een bijzondere vondst. Het bracht het definitieve bewijs dat we hier wel degelijk met een oostkoor te maken hebben.

Consolidatie van de sokkel om verder onderzoek mogelijk te maken

 

De eerste zorg ging naar het consolideren van de altaarsokkel. Er was immers een probleem. Om de oudste archeologische lagen te onderzoeken dienden we dieper dan de funderingen van het altaar te graven. Hierdoor kwam de sokkel op een blok grond te rusten. Om instorting te vermijden werd rond het altaar een bekisting aangebracht en werd tegen het grondgedeelte beton gegoten.

 

Het terugvinden van het Ottoonse altaar, maakte een andere vraag direct actueel. Waar zou na de restauratie het hoofdaltaar komen? Niet eenvoudig op te lossen, want de kerk bezit zowel in het westen als in het oosten een koor. Het oostkoor is het meest elitaire met zijn muurschildering in Byzantijnse stijl en zijn bijzondere architectuur. Het zou dan ook de aangewezen plaats zijn om hier het nieuwe liturgische centrum van de kerk te plaatsen. Men zou dan langs de westkant de kerk binnenkomen. Momenteel wordt deze optie onderzocht
Zicht op het oostkoor in restauratiefase
 

 

 

 
 
Ename 974 website, versie 3.2, © Ename 974 - Inlichtingen : museum@ename974.org