Een van de weinige fundamentele ingrepen in de restauratie van de Sint-Laurentiuskerk is het herstellen van de structuur van het oostkoor.

Het 18de eeuwse tongewelf, dat de oorzaak was van het scheuren van de toren, werd reeds in 1992 verwijderd. De toren werd ingebonden met een externe structuur. Om de toren terug de nodige stabiliteit te geven zonder zichtbare verstevigingen, werd gekozen voor het terug herstellen van de vroegmiddeleeuwse structuur van het oostkoor in beton. Dit liet immers toe de nodige verstevigingen te verbergen in het plafond en de rondboog van het oostkoor.

Wanneer de rondboog voldoende sterk geworden is, zal men de arcade boven de rondboog vrijmaken en de gotische boog verwijderen.